Sosyal Beceriler ve Arkadaşlıklar

Arkadaşlık nasıl gelişir

Sosyal öğrenme zaman ve alıştırma ister. Küçük çocuklar daha çok yan yana oynar. Okul öncesi çağdaki çocuklar ilk arkadaşlıklarını kurar. Okul çağındaki çocuklar daha yakın, daha kalıcı bağlar kurar. Her çocuğun kendine özgü bir temposu vardır; kimileri çok sayıda arkadaşa ihtiyaç duyar, kimileriyse tek bir iyi arkadaşa. İkisi de tamamen normaldir.

Sosyal becerileri çalışmak

Paylaşmak, sırasını beklemek, dinlemek, özür dilemek; bunlar ancak yaşayarak öğrenilir. Evde yapılan rol oyunları, zor durumları önceden denemeye yardımcı olur. Başarılı bir birlikteliği somut biçimde övün: Arkadaşını beklemen ne güzeldi. Böylece sosyal davranış görünür ve tekrarlanabilir hale gelir.

Anlaşmazlıkları kendi başına çözmek

Çocuklar arasındaki kavga bir alıştırma alanıdır, acil durum değil. Hemen araya girmeyin; çocuğunuzun kendi çözümünü bulabileceğine güvenin. Gerekirse yargılamak yerine sorularla yardımcı olun: Ne oldu? Sen ne istiyorsun? Böylece size bağımlı olmak yerine pazarlık becerisi gelişir.

Zorbalığı fark etmek

Zorbalık tek bir kavgadan fazlasıdır; güç dengesizliğiyle birlikte tekrar tekrar, bilerek incitmektir. İçine kapanma, karın ağrısı, kaybolan eşyalar, okula gitmek istememe gibi uyarı işaretlerine dikkat edin. Çocuğunuzu ciddiye alın, suçlamadan dinleyin ve okulu erkenden devreye sokun. Hiçbir çocuk bunu tek başına taşımak zorunda kalmamalı.

Utangaç çocuklara eşlik etmek

Çekingenlik bir eksiklik değil, bir mizaçtır. Çocuğunuzu zorlamayın; ona zaman ve gruplara doğru küçük, güvenli adımlar tanıyın. İyi bir arkadaşı olan sakin bir çocuk, büyük bir topluluğa itilen bir çocuktan daha mutludur. Onun temposuna saygı gösterin ve onu koruyun.

Arkadaşlıkları evde desteklemek

Arkadaşlıkları besleyebilirsiniz: arkadaşları davet edin, buluşmalara olanak tanıyın, sıcak bir ev sahibi olun. İyi bir arkadaşı ne oluşturur, onun üzerine konuşun; güvenilirlik, nezaket, dürüstlük. Sıcak bir yuva olarak eviniz, başkalarını içeri almayı kolaylaştırır.