Emzik ve parmak emmeyi bırakma

Emmek temel bir ihtiyaçtır

Emmek yatıştırıcıdır ve ister emzikle ister parmakla olsun erken çocukluğun bir parçasıdır. Bu kötü bir davranış değil, kendini sakinleştirme yoludur. Başlangıçta müdahaleye gerek yoktur; bırakma konusu ancak zamanla gündeme gelir.

Doğru zaman

Birçok çocuk emziği, kalıcı dişler çıkmadan ve konuşma oturmadan önce, genellikle 2 ile 4 yaş arasında bırakır. Belirli bir son tarih yoktur ama süre uzadıkça alışkanlık da yerleşir. Bunun için en uygunu, stressiz ve sakin dönemlerdir.

Yumuşak ve adım adım

Önce süreleri sınırlayın, örneğin yalnızca uyku zamanına indirin. Dikkat dağıtma, başka yollarla teselli etme ve emziksiz geçen zamanları bolca övme işe yarar. Aniden ve sert bir şekilde almak çocuğu tedirgin eder; eşlik edilen bir geçiş çok daha kolaydır.

Küçük ritüeller yardımcı olur

Bazı çocuklara sembolik bir veda iyi gelir: emziği emzik perisine hediye etmek, özel bir şeyle takas etmek ya da birlikte uğurlamak. Bu, bırakmayı somut hale getirir ve üzüntü yerine gurur duygusu yaratır.

Parmak daha zorlu bir konu

Parmağı birine veremezsiniz, bu da işi zorlaştırır. Sabır, azarlamamak, olumlu pekiştirme ve tetikleyicileri (yorgunluk, can sıkıntısı, stres) fark etmek yardımcı olur. Baskı ise bu ihtiyacı çoğunlukla yalnızca artırır.

Önemli bir not

Emme, okul öncesi yaşı geçmesine rağmen yoğun biçimde sürüyorsa ya da dişler veya çene konusunda endişeniz varsa çocuk doktoruna veya diş hekimine danışın. Bu rehber, uzman görüşünün yerini tutmaz.